Coördinatie van informatie
We weten wat een enorme ellende het kan opleveren als hulpverleners niet van elkaars werk op de hoogte zijn. Bij vrijwel alle gezinsdrama’s van de afgelopen jaren was een flink aantal hulpverleners betrokken, maar niemand had alle informatie. Tel daarbij op dat om privacyredenen niet alles verteld mag worden en je begrijpt hoe juist het feit dat we zo veel instellingen en hulpverleners hebben een extra probleem met zich meebrengt: het probleem van coördinatie van informatie.
Signaal afgeven
Risicosignalering maakt coördinatie op de samenwerking mogelijk. Doordat signalen (enkel DAT er iets misgaat met de ontwikkeling van een jongere, niet WAT er misgaat) op één plek worden neergelegd, kan wanneer er twee of meer signalen van zorg over één jeugdige binnenkomen gerichte afstemming plaatsvinden. Feit is: als twee of meer hulpverleners onafhankelijk van elkaar een situatie als risicovol beoordelen, dan is de kans dat er ook echt problemen in ontstaan bijna 100%.
Match
In het concept van MULTIsignaal staat het belang van het kind centraal. Instanties zoals JGZ, BJZ, Politie, Onderwijs enz. geven een signaal af wanneer zij vaststellen dat het opgroeien van de jeugdige risicovol verloopt. Dat signaal wordt via het systeem van MULTIsignaal naar de Landelijke Verwijsindex gestuurd. Als er dan blijkt dat er minimaal nog één signaal over detzelfde jeugdige is verstuurd, dan ontstaat er een match tussen die instanties. Zij zoeken dan de samenwerking die hetzelfde kind in behandeling heeft.
Afstemming
Er is een match….en dan? In hoofdlijnen zijn er een tweetal zaken te onderscheiden.
- Het taxeren van de ernst van de situatie;
- Het vastleggen van een (hoofd-)verantwoordelijke voor het vervolg.
Uiteraard kan de taxatie ook worden overgelaten aan deze verantwoordelijke, dat is een kwestie van keuze. Een keuze die men met de beschikbare modules binnen MULTIsignaal flexibel kan ‘inrichten’ in het eigen risicosignaleringssysteem. De keuze wie de samenwerking coördineert is nadrukkelijk niet een actor die verantwoordelijkheden van de andere partner gaat overnemen. Deze coördinator zorgt er wel voor dat men zich over dezelfde jongere zorgen maakt en men hierover afstemming nodig heeft. De gemeente bepaalt zelf hoe zij de coördinatie inricht. Dit wordt vastgelegd in een samenwerkingsconvenant.
Coördinatie en Samenwerking
Let wel; de techniek van MULTIsignaal is niet dé oplossing, het is een middel wat risicosituaties bij jeugdigen of gezinnen zo vroeg mogelijk kan opsporen en de samenwerking overzichtelijk maakt en bevorderd. Uiteindelijk ligt de uiteindelijke psychosociale hulp- en dienstverlening nog steeds in de handen van de professionals, de uiteindelijke gebruikers. En hoe meer instanties zich aansluiten bij het risicosignaleringssysteem, hoe groter de kans op een match en hoe effectiever met elkaar kan worden samengewerkt.
Kortom, een risicosignaleringssysteem is dus in essentie een relatief eenvoudig ‘digitaal hulpmiddel’ om signalen uit verschillende sectoren bij elkaar te brengen. Maar er moet heel goed gelet worden op de bandbreedte van wat er gebeurt. Zodra er inhoudelijke informatie wordt overgedragen, worden automatisch alle restricties van privacy en andere wettelijke beperkingen in en tussen sectoren van kracht. De uitwisseling van informatie in het belang van de jongere mag uiteraard wel te allen tijde tussen individuele hulpverleners plaatsvinden! De essentie van een risicosignaleringssysteem is juist dat de afzonderlijke hulpverleners net zo snel en efficiënt op de hoogte zijn van elkaars betrokkenheid alsof ze elke dag samen hun cliënten doornemen. Met natuurlijk als essentiële toevoeging dat het gaat om een interactieve index – zodra je een signaal afgeeft, zien de andere betrokkenen dat ook. Door risicosignalering kunnen we nu eerder signaleren, adequater reageren en als het nodig is de bemoeizorg niet uit de weg te gaan.
